درود ...

در جای جای زمان اسمی صدا زده می شود

در گوشه گوشه ی بهار رنگ و بویی به این جهان پاشیده می شود

در نشیمنگاه روز طنینی به گوش می رسد

در فراسوی بودن ، وجودی بارور می شود

در گلدانی غنچه ای جان می گیرد

در آسمان نوری پدیدار می گردد

و در خانه ای بانگ شادی دو همدل ...

و اکنون در باور بیست و چهارمین بهار آنگونه باش ستاره وار که بودنت بودن است ...

تولد ستاره ترینم مبارک ...

تابعد ...